Tevhîd-i Tedrîsat Kanunu'nun neşri

Kanun yedi maddedir ve öğretimi tek elde toplar. Türkiye dahilindeki bütün ilmî ve tedrisî müesseseler Maarif Vekâleti'ne bağlanır (md. 1). Şer'iye ve Evkaf Vekâleti veya hususi vakıflar tarafından idare olunan bütün medrese ve mektepler Maarif Vekâleti'ne devir ve raptedilir (md. 2); Şer'iye ve Evkaf bütçesinde mekteplere ve medreselere ayrılan meblağ Maarif bütçesine nakledilir (md. 3). Dördüncü madde çoğu zaman gözden kaçar ve kanunun anlamı bakımından belirleyicidir: Maarif Vekâleti, yüksek diniyat mütehassısları yetiştirmek üzere Dârülfünun'da bir İlâhiyat Fakültesi tesis edecek ve imamet ile hitabet gibi dinî hizmetlerin ifasıyla mükellef memurların yetişmesi için de ayrı mektepler açacaktır. Yani kanun din öğretimini ortadan kaldırmaz; onu Maarif Vekâleti'nin çatısı altına alır ve iki ayrı kurumla sürdürülmesini emreder. Beşinci madde, o güne kadar Müdafaa-i Milliye'ye bağlı askerî rüşdî ve idadîler ile Sıhhiye Vekâleti'ne bağlı darüleytamları bütçeleri ve öğretim heyetleriyle birlikte Maarif Vekâleti'ne bağlar; orduya mensup öğretmenler, bağlantıları düzenlenene kadar ordu ile nisbetlerini korur. Kanun, 431 sayılı hilâfetin ilgası kanunuyla aynı gün — 3 Mart 1340 / 26 Recep 1342 — kabul edilmiştir.