İstanbul'un fethi

Barbaro günlüğünün sonuna kendi elini ve konumunu kaydeder: kuşatmayı gün gün yazdığını, şehir alındığında Konstantinopolis'te bulunduğunu ve bu yüzden her şeyi düzenli olarak yazabildiğini söyler. Verdiği tarih 29 Mayıs 1453 Salı, şafak vaktidir. Günlükten çıkan olgular: 2 Nisan'da imparatorun emriyle Haliç'in ağzına zincir gerildi. 6 Nisan'da imparator surlara çıktı. Osmanlı donanmasının yetmiş fustası Pera sırtları üzerinden karadan aşırılarak limana indirildi; Barbaro bu filonun komutanı olarak Zağanos Paşa'yı adlandırır. Son gün donanma zincire yüklenmedi: kaptan, limanda sekiz yüz botluk ve üzeri on büyük geminin dizildiğini görünce çarpışmayı göze almayıp Boğaz tarafından karaya asker çıkardı. Türkler San Romano kapısından girdi. Bir kuleye çıkıp San Marco sancağını ve imparatorun sancağını indirdiler, aynı kuleye Mehmed'in sancağını çektiler. Barbaro, evlerin üzerine dikilen küçük bayrakları kendi tahminiyle iki yüz bin olarak verir ve bunun bir kayıt değil kendi kanaati olduğunu açıkça söyler ("per el comprender mio"). Son imparatorun âkıbeti belgede kesinleştirilmez. Barbaro şunu yazar: imparatordan ne diri ne ölü hiçbir haber alınamadı; bazıları onu ölüler arasında gördüğünü söyledi, Türklerin San Romano kapısından girişi sırasında ezilerek can verdiği söylendi. Kayıt bu belirsizliği olduğu gibi taşır. Fetihten sonra Venedik baylosu, oğlu ve Katalan konsolosu ile yanlarındaki birkaç kişi idam edildi. Kaynak sınırı: Barbaro kuşatılan tarafta, Venedikli bir Hristiyan olarak yazar; dili düşmana karşı açıkça yüklüdür. Osmanlı ve Rum kaynaklarının aynı günleri nasıl anlattığı bu kayda ayrıca eklenecektir.